عنوان پايان نامه كارشناسي ارشد: اثربخشی طرح تدریس همیاری بر بهبود مهارت‌های ارتباطی و خودکنترلی در دانش‌آموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی

دانشجو: مهدی محمدزاده

سال و نيمسال اخذ: دوم 1393

كد پايان نامه:  

استاد راهنما: دكتر هادی محمدپور

استاد مشاور:  

 

چکیده

زمینه و هدف: همیاری منجر به افزایش احساسات مثبت نسبت به یکدیگر، کاهش جدایی و تنهایی، ایجاد روابط و نگرش‌های مثبت نسبت به افراد دیگر شده و عزت‌نفس را از طریق افزایش یادگیری و احساس شخص از این که مورد توجه و احترام سایرین قرار گرفته افزایش می‌دهد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف اثربخشی طرح تدریس همیاری بر بهبود مهارت‌های ارتباطی و خودکنترلی در دانش‌آموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی صورت گرفته است.

روش: این پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با استفاده از گروه کنترل به شمار می‌آید. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر فیض‌آباد در سال تحصیلی 95-94 می‌باشند. در این پژوهش، از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای استفاده خواهد شد. به این صورت که از بین مدارس ابتدایی یک مدرسه و دو کلاس پایه ششم انتخاب می‌گردد و آن‌ها به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. سپس با استفاده از پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی شلاین و گورنی (2004)، خودکنترلی تانجی و همکاران (2004) شرایط دانش‌آموزان سنجیده شدند و قبل از اجرای برنامه عدم تفاوت معناداری مهارت‌های ارتباطی و خودکنترلی در دو گروه تائید شد. سپس دانش‌آموزان گروه آزمایش در 10 جلسه 30 دقیقه‌ای تدریس به روش همیاری شرکت کردند. سپس پس‌آزمون به عمل آمد و نتایج به کمک نرم‌افزار Spss و با استفاده از آزمون T دو نمونه مستقل و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.

یافته ها: نتایج نشان داد گروه آزمایش که شامل 20 نفر بودند پس از آموزش به روش طرح ندریس همیاری میانگین  نمرات مهارت های ارتباطی و خودکنترلی آن ها بهبود  یافت(05/0 P<).

نتیجه گیری: نتایج نشان داد طرح تدریس همیاری بر بهبود مهارت‌های ارتباطی و خودکنترلی در دانش‌آموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی تأثیر معنی‌داری دارد.

واژه های کلیدی: خودکنترلی، طرح تدریس همیاری، مهارت‌های ارتباطی.